Bij het verschijnen van Leven in de verbeelding, biografie van Hella Haasse

Haasse neemt in maart 1989 met vertaalster Anita Miller op de uitgeverij in Chicago de vertaling door van Het woud der verwachting, dat in oktober 1989 onder de titel In a Dark Wood Wandering. A Novel of the Middle Ages bij de Academy Chicago Publishers zal verschijnen. Miller baseerde zich voor haar vertaling op een Engelse vertaling van Lewis C. Kaplan, beambte op een postkantoor, die zichzelf in zijn vrije tijd Nederlands leerde door van 1950 tot aan zijn dood in 1957 te werken aan een Engelse vertaling van Het woud der verwachting. Twintig jaar later kwam het manuscript toevallig boven water bij een brand in het appartement van zijn vrouw. In Publishers Weekly (28 april 1989) merkt Miller over de samenwerking met Haasse op: ‘We've been crying, we've been laughing, [...] crying from the power of the story and laughing at the impossibility of translating idioms.’ Collectie Hella S. Haasse
Haasse neemt in maart 1989 met vertaalster Anita Miller op de uitgeverij in Chicago de vertaling door van Het woud der verwachting, dat in oktober 1989 onder de titel In a Dark Wood Wandering. A Novel of the Middle Ages bij de Academy Chicago Publishers zal verschijnen. Miller baseerde zich voor haar vertaling op een Engelse vertaling van Lewis C. Kaplan, beambte op een postkantoor, die zichzelf in zijn vrije tijd Nederlands leerde door van 1950 tot aan zijn dood in 1957 te werken aan een Engelse vertaling van Het woud der verwachting. Twintig jaar later kwam het manuscript toevallig boven water bij een brand in het appartement van zijn vrouw. In Publishers Weekly (28 april 1989) merkt Miller over de samenwerking met Haasse op: ‘We’ve been crying, we’ve been laughing, […] crying from the power of the story and laughing at the impossibility of translating idioms.’
Collectie Hella S. Haasse
(bron: https://dbnl.org/tekst/salv007ikma01_01/salv007ikma01_01_0019.php)

Hier kijken mijn echtgenote Monique en Hella Haasse elkaar welwillend aan in het Letterkundig Museum, Den Haag
Hier kijken mijn echtgenote Monique en Hella Haasse elkaar welwillend aan in het Letterkundig Museum, Den Haag

De geschiedenis over het verschijnen van de eerste Engelse vertaling van Haasse’s Woud der verwachting was voor mij aanleiding ‘Het Woud’ voor de eerste keer te lezen. Ik moest even wachten want het was in 1989 uitverkocht.

‘Het Woud..’ maakte een diepe indruk op me en zou meerdere jaren onderdeel van mijn bagage zijn op reizen naar Frankrijk, en dan met name in de Loire-streek met alle kastelen.

De tweede helft van de jaren 90, het exacte jaar weet ik niet, liep ik in de PC Hooftstraat, Amsterdam en zag aan de overkant Hella Haasse lopen.

Ik stak over en sprak haar aan:

“U bent toch Hella Haasse”.

“Ja, dat ben ik”

“Vindt u het erg om op straat aangesproken te worden?”

“Nee hoor, dat gebeurt wel vaker”.

“Ik wil u graag vertellen dat uw boek ‘Het Woud..’  diepe indruk op mij gemaakt heeft en dat mijn vrouw en ik meerdere reizen naar Frankrijk maakten met uw boek in gedachten en als gids”.

We spraken wat verder over ‘Het Woud..’  waarop Hella Haasse zei: “Als dat boek u zo bevallen is, dan zou u ook Krassen op een rots moeten lezen”.

Mijn antwoord was, zo zou snel blijken meer eerlijk dan tactisch: “Mijn vrouw vindt het een geweldig boek; ik begon er twee keer in en kon niet enthousiast raken”.

“Oh dan bent u blijkbaar het soort lezer die houdt van boeken die gaan van A naar B, en van B naar C. Het moet niet te ingewikkeld worden”.

Daar kon ik het mee doen.

Mijn liefde sinds begin jaren 60 voor Hella Haasse als persoon werd er niet minder om.

Pas in 2021 las ik Heren van de thee. Wat een geweldig boek. Goed gedocumenteerd en zakelijk geschreven; aan het einde echter, misschien wel juist door die zakelijke toon, emotioneel. Een boek dat je lang bij blijft, dat je blijft achtervolgen.

Ik kijk uit naar Leven in de verbeelding, Hella S. Haasse 1918-2011, door Aleid Truijens.

Plaats een reactie