Hoger beroep Heemraad Hans Middendorp: de mishandeling die ik niet pleegde was noodweer

 Woensdag 14 oktober 2018 diende voor het gerechtshof in Den Haag het hoger beroep dat Hans Middendorp, vice-voorzitter Algemene Waterschaps partij, instelde tegen zijn veroordeling door de politierechter wegens mishandeling van een vrouw in het Haagse Bos.

De politierechter veroordeelde Middendorp conform de eis van het OM tot een boete van € 250,00.

Het hoger beroep werd woensdag met voorrang behandeld omdat 20 maart 2019 waterschapsverkiezingen plaatsvinden en Hans Middendorp op de lijst van de Algemene Waterschapspartij staat. Hij wil deze zaak voor die verkiezingen de wereld uit hebben.

Een pluim voor justitie dat zo vergaand de belangen van een verdachte behartigd worden.

Middendorp, een beer van een kerel van 185 cm en meer dan 100 kg, werd al joggend in een losloopgebied van het Haagse Bos ‘van achteren’ aangevallen door een hondje dat zich ‘in zijn kuit vastbeet’ en dat hij met een ‘slingerbeweging van zijn been van zich af schudde’. De lange broek die Middendorp bij het joggen droeg bleef voor zover bekend onbeschadigd, in zijn kuit is geen bijtwond geconstateerd en er vloeide geen bloed.

Volgens de verbaliserende politieman was op het been van Middendorp een ‘krasje’ te zien.

Een politiewoordvoerster heeft ongeveer een week na het incident verklaard dat er geen bijtincident is geregistreerd.

Interessant is, dat Middendorp een week voor het incident al een tweet de wereld in stuurde waarin hij zich boos maakte over alle loslopende honden in het Haagse Bos. De vraag dringt zich op waarom hij desondanks toch weer ging rennen in dat losloopgebied voor honden.

De eigenaresse van het hondje zag het ‘verweer’ van Middendorp als een regelrechte aanval op haar hondje en is van mening dat Middendorp het hondje een harde trap verkocht.

Ook de lezingen van slachtoffer en dader over het verdere verloop van de confrontatie in het Haagse Bos wijken significant van elkaar af.

Het slachtoffer, een tengere vrouw van naar schatting 165cm en 55 kilo, houdt niet alleen staande dat Middendorp haar hond een trap verkocht, maar bovendien haar tegen de grond geduwd heeft toen ze protesterend op hem af rende.

Een man van het postuur MIddendorp zal weinig inspanning moeten leveren om zo’n tengere vrouw tegen de grond te werken.

Middendorp ziet het anders. De vrouw kwam schreeuwend en consumptie spetterend op hem afgerend en het enige dat hij deed – tijdens de zitting voor het hof ondersteunde hij zijn betoog met handgebaren – was dat hij de ruggen van beide handen tegen zijn borst hield om zich met zijn vooruitgestoken vingers te weren tegen de opgewonden hondeneigenaresse die hem veel te na kwam.

Geduwd had hij zeker niet.

Een van de rechters van het Hof hield hem voor dat uit het verbaal van de via 112 opgeroepen politie iets anders blijkt. Volgens de verbalisant zou Middendorp toegegeven hebben de vrouw geduwd te hebben. De advocaat van Middendorp is van mening dat deze verklaring geen onderdeel mag zijn van het proces omdat Middendorp weliswaar gewezen is op zijn zwijgrecht (cautie), maar niet op zijn recht een advocaat te nemen. Dat laat natuurlijk onverlet dat Middendorp kort na het incident toegegeven heeft zijn slachtoffer geduwd te hebben.

Middendorp kan zich niet goed herinneren wat hij daar gezegd heeft.

De vrouw noch haar kleding had enige schade opgelopen van haar valpartij. Een valpartij waar hij niets mee te maken had, want ze was spontaan op haar billen gevallen toen ze achteruit liep.

Het geheugen van Middendorp werkt selectief. Hij kan zich de kleinste details herinneren, maar niet wat hij de diender vertelde in het Haagse Bos.

Middendorp zag zijn pogingen ‘tot een goed gesprek te komen’ stranden op de agressie van de vrouw. Hij had gehoopt via ‘een goed gesprek’ e.e.a. uit te praten.

Alvorens Middendorps advocaat het woord te geven vermeldde de voorzitter van het hof dat Middendorp, met uitzondering van een veroordeling een paar jaar geleden wegens rijden onder invloed, geen strafblad heeft.

Het pleidooi van Middendorps advocaat was warrig.

De advocaat verwees keer op keer naar een bloggende buurtgenoot – (onder getekende) bij de zitting aanwezig – van Middendorps slachtoffer waarmee ‘mevrouw’ allemaal vertrouwelijke informatie zou delen. De relevantie van communicaties tussen Middendorps slachtoffer en haar buurtgenoot geruime tijd nadat het incident in het bos plaatsvond kon de advocaat niet duidelijk maken. Die bloggende en op sociale media actieve buurtgenoot was immers niet bij de botsing tussen Middendorp en zijn slachtoffer aanwezig.

De krampachtige pogingen van de stuntelende advocaat het slachtoffer van Middendorp herhaaldelijk te diffameren waren een zwaktebod. Niet alleen het slachtoffer is volgens de advocaat onbetrouwbaar; ook de opgenomen getuigenis van haar zuster klopt niet.

De doktersverklaring van het slachtoffer dateert van twee dagen na het incident in het Haage Bos en stelt volgens de advocaat niets voor.

Mevrouw mankeerde volgens de advocaat niets en haar kleding was vies noch beschadigd door haar valpartij.

Eigenijk was er niets anders gebeurd dan een bijtgrage keffer die Middendorp aanviel en een schreeuwende eigenaresse die tegen slachtoffer Middendorp tekeer ging.

Middendorp deed niets anders dan zich verweren tegen het hondje.

Middendorp was feitelijk het slachtoffer van zowel het hondje, een boerenfox van 6 kilo, als van de boze eigenaresse.

Aan het einde van zijn pleidooi vroeg de advocaat om vrijspraak omdat Middendorp gehandeld zou hebben uit noodweer.

(Noodweer of legitieme verdediging is in het strafrecht het geweld dat ongestraft gebruikt mag worden om een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding jegens eigen of anders lijf tegen te gaan. In sommige jurisdicties kan ook het beschermen van eigen eer en goederen onder noodweer vallen.)

Hier nam het pleidooi van de advocaat werkelijk een absurde vorm aan. Middendorp heeft de vrouw niet geduwd, er is nauwelijks sprake geweest van fysiek contact anders dan dat de vrouw tegen de uitgestrekte vingers van Middendorp aanliep, de vrouw is spontaan gevallen en mankeerde niets.

Hoe kan je een beroep op noodweer doen terwijl je tegelijk betoogt dat er geen sprake is geweest van enige vorm van geweld dat ongestraft gebruikt mag worden om een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding jegens eigen of anders lijf tegen te gaan?

Volgens de advocaat komt het er blijkbaar op neer dat Middendorp geen geweld gebruikte tegen zijn slachtoffer en dat hij dit deed uit noodweer (!).

Huh?

Een betoog om niet lang over na te denken.

Mocht ik ooit een advocaat nodig hebben, dan weet ik in ieder geval wie ik niet moet bellen.

Ook in hoger beroep eist de officier een straf van € 250,00.

Uitspraak: 28 november 09:00 uur.

(lees over de uitspraak in deze zaak op: https://toncremers.nl/waterschapbestuurder-hans-middendorp-en-journalistiek-clientelisme-algemeen-dagblad/

Plaats een reactie